Onderhoud aan een huurwoning: wie is verantwoordelijk?

Onderhoud aan een huurwoning: wie is verantwoordelijk?

Of een huurwoning nou verhuurd is of niet, het onderhouden ervan blijft essentieel. Wanneer een woning niet is verhuurd, is het vanzelfsprekend dat de eigenaar zelf verantwoordelijk is voor het onderhouden van de woning en dus ook voor de mogelijk kosten die hierbij komen kijken. Als een woning wél is verhuurd, is het niet altijd even duidelijk wie er verantwoordelijk is voor het onderhoud. Want wie moet nou die lekkende kraan verhelpen? En wie is verantwoordelijk voor dat ene verrotte raamkozijn? Huurder of verhuurder?

 

Het komt regelmatig voor dat huurder en verhuurder met een vinger naar elkaar wijzen wanneer de verantwoordelijkheid van noodzakelijk onderhoud ten sprake komt. Om dat te voorkomen is het verstandig dat beide partijen zich inlezen in de geldende wet- en regelgeving, deze beschrijft namelijk precies wie er verantwoordelijk is voor welk soort onderhoud. Voor de wet zijn er namelijk twee categorieën onderhoud: ‘groot onderhoud’ en, u raadt het al, ‘klein onderhoud’. In welke categorie het desbetreffende onderhoud past, bepaald voor een groot gedeelte al wie er verantwoordelijk voor is.

 

Groot onderhoud

Wanneer er groot onderhoud aan een woning gepleegd dient te worden, is dit normaal gesproken de verantwoordelijkheid van de verhuurder. Hij/zij moet er voor zorgen dat de woning in een goede staat verkeerd en is dus ook verantwoordelijk voor de kosten die bij deze vorm van onderhoud komen kijken. Voorbeelden van groot onderhoud zijn het onderhouden van het buitenschilderwerk, reparatie/vervanging van technische installaties binnen de woning en grote reparaties/vervanging van scharnieren, sloten, kranen, etc. Dit soort onderhoud is echter alleen de verantwoordelijkheid van de verhuurder wanneer er sprake is van ‘normaal gebruik’ door de huurder. Heeft de huurder tijdens een verbouwing bijvoorbeeld de Hr-ketel vernield, dan is het de verantwoordelijkheid van diezelfde huurder om er voor te zorgen dat de ketel vervangen/gerepareerd wordt. Er is hier tenslotte geen sprake meer van ‘normaal gebruik’.

De huurder is altijd verplicht om, na overleg, de verhuurder, toegang te verstrekken tot de woning om groot onderhoud uit te voeren.

 

Klein onderhoud

Huurders zijn zelf verantwoordelijk voor het uitvoeren van klein onderhoud in de woning. Over het algemeen kan er gesteld worden dat klein onderhoud weinig tot geen kosten met zich meebrengt en dat het relatief simpel uitgevoerd kan worden. Het vastzetten en/of vastschroeven van losse onderdelen als de trapleuning, vervangen van lampen en het dichten van geringe krimpscheuren zijn typische voorbeelden van klein onderhoud. Ook wanneer klein onderhoud ontstaat door ‘normaal gebruik’ door de huurders, dienen zij zelf zorg te dragen voor dit onderhoud.

De overheid heeft een lijst opgesteld met daarin diverse soorten onderhoud die onder het klein onderhoud vallen. Deze lijst is te vinden in het besluit kleine herstellingen, horend bij artikel 240 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek. Ondanks dat deze lijst niet alle soorten onderhoud benoemt, gaat het wel in op de meest voorkomende.

 

Wanneer de huurder en verhuurder er niet met elkaar uitkomen over wie verantwoordelijk is voor noodzakelijk onderhoud, zijn er diverse opties die tot een oplossing kunnen leiden. De meest voor de hand liggende mogelijkheid is het inschakelen van de Huurcommissie, die hierin een adviserende uitspraak kan doen. Daarnaast bestaat de mogelijkheid om een klacht in te dienen bij de gemeente (alleen door de huurder) of kan één van de partijen besluiten om een procedure te starten bij de rechter.

Mocht u meer informatie willen omtrent de verantwoordelijkheid van onderhoud, neem dan gerust contact met ons op.

 

En oja, die lekkende kraan, dat zal de huurder in de meeste gevallen zelf op moeten oplossen. Dat verrotte raamkozijn is echter de verantwoordelijkheid van de verhuurder.